Fibromyalgie

Bij fibromyalgie is er geen sprake van schade aan spieren of gewrichten zelf. De pijn ontstaat vooral door een ontregeling van de manier waarop het zenuwstelsel pijnprikkels verwerkt. Het lichaam reageert gevoeliger op prikkels die normaal niet of nauwelijks pijn zouden veroorzaken. Dit fenomeen noemen we centrale sensitisatie.

Fibromyalgie komt vaker voor bij vrouwen dan bij mannen en ontstaat meestal tussen de 20 en 60 jaar. De aandoening is niet gevaarlijk, maar kan wel een grote impact hebben op de levenskwaliteit.

De precieze oorzaak is niet bekend en waarschijnlijk spelen meerdere factoren een rol. Genetische aanleg, hormonale invloeden, eerdere lichamelijke klachten of psychologische stress kunnen bijdragen. Ook slaapstoornissen en langdurige overbelasting lijken het klachtenpatroon te versterken.

Het biopsychosociaal model helpt om fibromyalgie beter te begrijpen: biologische factoren (zoals sensitisatie van het zenuwstelsel), psychologische factoren (zoals stress of angst) en sociale factoren (zoals werkdruk of steun uit de omgeving) beïnvloeden elkaar en bepalen samen hoe de klachten zich ontwikkelen en hoe iemand ermee omgaat.

Er bestaat geen behandeling die fibromyalgie volledig kan genezen. Het doel van de therapie is om de klachten te verlichten en de levenskwaliteit te verbeteren. Vaak is een combinatie van verschillende aanpakken het meest zinvol.

Mogelijke behandelingen zijn onder andere aangepaste lichaamsbeweging, kinesitherapie, educatie, cognitieve gedragstherapie en medicatie die de pijngevoeligheid van het zenuwstelsel kan verminderen. Ook revalidatieprogramma’s die zich richten op pijneducatie, beweging en copingstrategieën kunnen ondersteunend werken.